Zawartość koszyka

Czym jest oznaczenie wyrobów jubilerskich?

W jubilerstwie nie stosuje się czystych metali szlachetnych, gdyż w większości są one zbyt miękkie. Oznacza to, że wykonane z nich wyroby nie miałyby odpowiednich parametrów. To właśnie dlatego stopy metali szlachetnych wzbogaca się domieszkami innych metali. Stopy to nic innego, jak substancje składające się z co najmniej dwóch pierwiastków chemicznych. Jeden z nich, ten, którego jest więcej, musi być metalem. Dzięki dodatkom można uzyskać optymalne parametry, takie jak twardość czy kolor.

Srebro oraz inne metale oznacza się więc próbami. Oznaczają one ilość metalu podstawowego w stosunku do pozostałych składników stopu. W praktyce można to interpretować w taki sposób: srebro próby 925 jest złożone z 925g srebra przypadającego na 1000g stopu.

Srebro ocechowane — podstawowe oznaczenia

W przypadku srebra stosuje się następujące oznaczenia prób:

• 800 - 0,800,
• 830 - 0,830,
• 875 - 0,875,
• 925 - 0,925,
• 999 - 0,999.

Zdecydowanie najpopularniejszą oraz najczęściej wybieraną próbą srebra jest 925. To właśnie biżuterię wykonaną z takiego stopu w przeważającej większości można znaleźć na rynku. W przypadku tego modelu miesza się go najczęściej z miedzią, a także kadmem oraz cynkiem.

Metale szlachetne mają w większości swoje odpowiedniki, które imitują ich wygląd oraz są o wiele tańsze. Aby uniknąć zakupu biżuterii wykonanej z nich, warto znać właściwości poszczególnych metali, co pozwoli odróżnić je od zamienników.

Biżuteria z metali szlachetnych a przepisy prawa

Dla zapewnienia konsumentom pewności, że kupując biżuterię oznaczoną jako ta wykonaną z metali szlachetnych, wprowadzono regulacje prawne. Jest to prawo probiercze. Jego przepisów przestrzegają specjalne jednostki nazywane urzędami probierczymi. Ich głównym zadaniem jest przede wszystkim badanie wyrobów jubilerskich pod kątem rodzaju użytego metalu szlachetnego oraz jego ilości w stopie. Zajmują się także znakowaniem gotowej biżuterii i wystawianiem stosownych dokumentów. Wykonują również akceptacje oraz rejestrowanie znaków imiennych.

Urzędy probiercze znakują więc, czyli cechują wyroby wizerunkami graficznymi, które wskazują na określoną próbę o rodzaj metalu szlachetnego. W przypadku, gdy ocechowanie srebra lub innego tworzywa jest niemożliwe, to wydawane jest świadectwa badania. Jest ono przyznawane wtedy, gdy na wyrobie jest zbyt mało miejsca do tego, aby oznaczyć go cechą. Urząd probierczy robi to także w sytuacji, gdy cechowanie mogłoby uszkodzić biżuterię lub gdy zawiera on części metali nieszlachetnych, na których nie można umieścić znaku MET.

Warto poznać różnicę między próba a cechą probierczą. Jak już wiesz, pierwsza z nich określa zawartość czystego metalu szlachetnego w stopie. Z kolei cecha jest znakiem urzędu probierczego chronionym prawnie, który ma potwierdzić rodzaj oraz zawartość metalu szlachetnego. Jest więc swego rodzaju potwierdzeniem jakości wyrobu biżuteryjnego.

Jakie stosuje się cechy probiercze?

Zgodnie z prawem stosuje się 4 rodzaje cech probierczych:

• podstawowe — określające rodzaj oraz próbę metalu szlachetnego,
• dodatkowe — określające wyłącznie rodzaj metalu, najczęściej stosuje się je z podstawowymi w sytuacji, gdy wyrób jest wykonany z kilku części tego samego lub innego metalu,
• pomocnicze — potwierdzające ważność wcześniej umieszczonych cech,
• główne — określające surowce, półfabrykaty oraz złom, które stosuje się z cechami dodatkowymi.

Stosowanie oznaczeń znacząco ułatwia sprawdzenie jakości kupowanej biżuterii. Dzięki ich znajomości można samodzielnie określić, czy jest ona faktycznie wykonana z metalu, który deklaruje producent. Warto to robić szczególnie w przypadku biżuterii zamawianej przez Internet. Pamiętaj o tym, aby zawsze wybierać sprawdzone sklepy jubilerskie, którym możesz zaufać. Dzięki temu będziesz mieć pewność, że kupujesz wyłącznie to, co najlepsze, a srebrna biżuteria posłuży CI bez zarzutu przez długi czas.